"Historia jest nauczycielką życia" - tak mówi starożytne powiedzenie. Bez znajomości osiągnięć dotychczasowych trzeba by wszystko ciągle zaczynać od nowa. Nie wiedząc, kim byli najstarsi nasi przodkowie, nie wiedzielibyśmy kim jesteśmy my sami. Nasza teraźniejszość wynika z przeszłości, a świat dzisiejszy tkwi korzeniami w dniu wczorajszym. Ucząc się historii, korzystamy z doświadczeń naszych przodków. Możemy wtedy unikać błędów, które popełniali, oraz kontynuować to co okazało się udane i pożyteczne. Uczymy się również dostrzegać zależności miedzy poczynaniami i skutkami: nasze dzisiejsze działanie przynosi przecież zawsze określone skutki w przyszłości. Dzięki historii łatwiej przewidzieć, jakie będą skutki. Dla poznania przeszłości najważniejsze są źródła pisane, dające pełne, bezpośrednie informacje. Ze źródeł niepisanych możemy wnioskować tylko pośrednio. Aby coś opisać, trzeba oczywiście posługiwać się pismem i dlatego początkiem historii wiąże się z wynalezieniem pisma. Tak więc obszar badanie historii wynosi 5500 lat, a dziejami wcześniejszymi zajmuje się prehistoria.